Logopeda

„Chodzi mi o to, aby język giętki.

Powiedział wszystko, co pomyśli głowa.

A czasem był jak piorun jasny, prędki.

A czasem smutny jako pieśń stepowa”.

                 Juliusz Słowacki

 

Drodzy Rodzice!

            Rozwój mowy jest jedną z ważniejszych umiejętności, jaką zdobywa dziecko. Trwa on przez wiele lat i przebiega w indywidualnym rytmie. Dziecko, które idzie do pierwszej klasy powinno wymawiać wszystkie głoski prawidłowo, mieć bogate słownictwo dotyczące jego życia, otoczenia, umieć budować poprawne pod względem gramatycznym i logicznym zdania. Prawidłowa wymowa ma duże znaczenie dla powodzenia w nauce czytania i pisania. Bez względu na przyczynę wystąpienia zaburzeń mowy czy wad wymowy należy podjąć jak najwcześniej działania terapeutyczne.

            Serdecznie zapraszam do współpracy, ponieważ skuteczność i powodzenie terapii zależy w dużej mierze od Was Rodziców.

 

10 zasad domowej profilaktyki logopedycznej


„Włącz się” do świadomej i systematycznej obserwacji dziecka.

• Analizuj przyrost jego umiejętności językowo – komunikacyjnych, a w wypadku słabego przyrostu skontaktuj się ze specjalistą.

• Zawsze mów zrozumiale do dziecka – bądź najlepszym przykładem starannej mowy
i wymowy – ucz je powtarzać.

• Często nagradzaj dziecko – uśmiechem, gestem, słowem, ale też wyznaczaj „granice”.

• Jak najwcześniej osłuchaj dziecko ze słowem, czytanym – naucz je obcować z książkami
i dbać o nie.

• Często żartuj z dzieckiem, ucz je wyliczanek i prostych piosenek.

• Zapewnij dziecku wiele okazji do ruchu, zabawy i pracy twórczej – stwórz warunki do rysowania i malowania.

• Dbaj o odpowiednią dietę dziecka – zróżnicowaną, wzbogaconą o witaminy.

• W razie obserwowanych trudności rozwojowych, edukacyjnych dziecka pamiętaj
o konsultacji z pedagogiem lub psychologiem.

• Szanuj indywidualność dziecka i ucz je samodzielności w każdej dziedzinie życia.


 Niezwłocznie udaj się do logopedy gdy:

  • dziecko podczas artykulacji wsuwa język między zęby lub ociera nim o wargę, bo na każdym etapie wiekowym jest to wada, która się nie wycofa samoistnie, a w przyszłości może spowodować seplenienie;
  • niepokojące są zmiany anatomiczne w budowie narządów mowy;
  • istnieją wątpliwości, czy dziecko dobrze łyszy;
  • dziecko nawykowo mówi przez nos;
  • dziecko po ukończeniu 4 roku życia zamienia głoski dźwięczne na bezdźwięczne:
    „d” na „t” (np. zamiast domek mówi tomek), „w” na „f” (zamiast woda mówi fota), „g” na „k” (zamiast głowa mówi kłowa), „b” na „p” (zamiast buda mówi puta);
  • dziecko pod koniec 3 roku życia nie wymawia którejkolwiek z samogłosek ustnych: a, o, u, e, i, y;
  • dziecko zniekształca głoski, np. wymawia „r” gardłowo. Ale trzeba wiedzieć, że zastępowanie głosek trudniejszych łatwiejszymi nie jest wadą, ale swoistą cechą rozwoju mowy. Jeżeli jednak podczas wymawiania głosek dziecko nie zastępuje jej inną znaną w języku polskim, ale używa „obcego” dla nas dźwięku, wówczas warto zanotować sobie słowa, w których to ma miejsce i skonsultować to z logopedą;
  • dziecko wyraźnie jąka się (miewa częste blokady i uporczywie powtarza niektóre głoski lub ma utrudniony start mowy). Jednakże jeśli zauważymy u dziecka lekkie zacinanie, powtarzanie sylab nie wpadajmy w panikę - może to być typowa, fizjologiczna niepłynność mowy. Bierze się ona stąd, że w wieku przedszkolnym rozwój myślenia i zasób słownictwa biernego (co dziecko rozumie) rozwija się szybciej niż jego umiejętności wypowiadania swoich myśli, a to może powodować rozwojową niepłynność mowy. Jeśli jednak problem będzie się nasilał, potrzebna jest szybka konsultacja ze specjalistą.


Artykuły